لوپوس

لوپوس : علائم و روش های درمان

لوپوس : علائم و روش های درمان

لوپوس : علائم و روش های درمان

لوپوس اریتماتوز سیستمیک نوعی بیماری روماتیسمی و خود ایمنی مزمن است که با درگیری پوست ،مفاصل، سیستم گردش خون و سیستم عصبی همراه است.

بروز اختلال در سیستم ایمنی سبب حمله سیستم ایمنی بدن به سلول ها و بافت های بدن و آسیب و تخریب آن ها می شود.

نتیجه اختلال خود ایمنی التهاب و آسیب مفاصل، کلیه ها و پوست است که می تواند سایر ارگان ها را نیز درگیر کند.

بررسی علائم، معاینه بالینی و بررسی آزمایش خون و ادرار برای تشخیص دقیق این بیماری بکار می روند.

احتمال ابتلا به لوپوس در افرادی که یکی از اعضای خانواده و اقوام نزدیک آن ها به این بیماری مبتلا شده اند بیشتر از سایر افراد است.

بیماری لوپوس اغلب مزمن است ولی گاهی اوقات بطور ناگهانی شدت علائم برای چند هفته افزایش یافته و سپس بعد از مدتی مجددا علائم بیماری فروکش می کند.

لوپوس بیماری مسری نبوده و قابل سرایت به افراد خانواده و اطرافیان نیست.

لوپوس عارضه ای است که در بین زنان ۱۵ تا ۴۰ سال بیشترین شیوع را دارد.

بیماران مبتلا به این بیماری باید تا حد ممکن از تابش نور خورشید دوری کنند به دلیل اینکه نور خورشید سبب تشدید علائم آن ها می شود.

علائم و عوارض لوپوس

  • درد مفاصل
  • خستگی مزمن
  • خشکی و سفتی مفاصل
  • بثورات پوستی پروانه ای شکل و قرمز رنگ
  • حساسیت به نور خورشید
  • کسل بودن و بی حوصلگی
  • سردرد
  • خونمردگی و کبودی با ضربه خفیف
  • تب مزمن
  • کاهش وزن
  • بی اشتهایی
  • درد قفسه سینه
  • خون دماغ شدن بطور مکرر
  • تنگی نفس
  • سرفه های خونی
  • زخم های داخل بینی یا دهان
  • التهاب پوشش قلب یا ریه ها
  • ریزش مو
  • مشکلات کلیوی
  • وجود خون و پروتیین در ادرار
  • سفید و آبی شدن دست ها (سندرم رینود)
  • کلیه ها
  • کم خونی و سایر اختلالات خونی
  • کاهش تعداد گلبول های سفيد خون 
  • تشنج
  • افزایش فشار خون
  • سکته مغزی
  • تورم اندام ها و پلک ها
  • اختلال در تمرکز و حافظه
  • افسردگی، اضطراب و سایر مشکلات روحی

دلایل و عوامل خطر

  • عدم تعادل سطح هورمونی در سنین بلوغ
  • سابقه خانوادگی ابتلا به لوپوس
  • استرس
  • عوامل محیطی مانند قرار گرفتن در معرض نور خورشید
  • عفونت های ویروسی
  • عوارض جانبی برخی داروها مانند داروهای ضد تشنج 

درمان لوپوس

  • درحال حاضر درمان قطعی برای لوپوس وجود نداشته و تنها با روش های درمانی موجود می تواند علائم را کنترل و از پیشرفت بیماری، بروز عوارض جدی تر و آسیب به بافت های بدن جلوگیری کرد.
  • در واقع هدف از درمان لوپوس کاهش التهاب و عوارض ایجاد شده است.
  • داروهای ضد التهابی غیر استروییدی مانند ایبوپروفن و ناپروکسن ، ملوکسیکام و پیروکسیکام می توانند سبب کاهش التهاب شوند.
  • داروهای ضد مالاریا مانند هیدروکسی کلروکین نیز می تواند در کنترل و جلوگیری از تشدید بثورات پوستی کمک کننده باشند.
    این داروها سبب تنظیم اختلال سیستم ایمنی ناشی از این بیماری می شوند.
  • داروهای غیر بیولوژیک تعدیل کننده لوپوس مانند آزاتیوپرین،متوترکسات و سیکلوفسفامیدن نیز سبب سرکوب التهاب می شوند.
  • داروهای کورتیکوستروییدی مانند پردنیزون و پردنیزولون موجب کاهش التهاب و سرکوب سیستم ایمنی و کاهش سطح فعالیت آن شده و می توانند علائم را تسکین دهند.

نویسنده : فیزیوتراپیست محدرضا جانپور

ارائه خدمات فیزیوتراپی در منزل و مطب

۰۹۱۲۲۶۵۵۶۴۸

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *