دسته‌بندی نشده

روماتیسم مفصلی ،علائم و روش های درمان

روماتیسم مفصلی

روماتیسم مفصلی ،علائم و روش های درمان

روماتیسم مفصلی یا آرتریت روماتوئید یکی از بیماری های شایع سیستمیک و مزمن است که در اثر اختلال در دستگاه ایمنی بدن رخ‌ داده و مفاصل کوچک مانند مچ دست و مفاصل انگشتان را درگیر کرده و به مرور سبب تغییر شکل آن ها می شود.

این بیماری التهابی که مفاصل سراسر بدن را تحت تاثیر قرار می دهد در زنان ۲۰ تا ۶۰ سال شیوع بیشتری دارد.

روماتیسم مفصلی سبب احساس درد، التهاب، خشکی و گرمی مفاصل مبتلا می شود.

بیماری های دیگری همچون نقرس، اسپوندیلیت آنکیلوزان و آرتریت پسوریازیس نیز می توانند سبب بروز علائمی مشابه با علائم روماتیسم مفصلی شوند.

در این بیماری سیستم دفاعی بدن دچار اختلال شده و به بافت های خود حمله کرده و به آن ها آسیب می رساند.

علائم بیماری در مراحل اولیه با احساس خشکی حرکتی در انگشتان و مچ دست یا در کف پا بخصوص بعد از برخاستن از خواب در ابتدای روز است که بتدریج در طول روز کاهش میابد.

شدت بروز علائم روماتیسم مفصلی در افراد مختلف متفاوت بوده و اغلب با دوره های شعله ور شدن و فروکش کردن همراه است.

پوکی استخوان، مشکلات قلبی_ریوی، سندرم تونل کارپال و ابتلا به انواع عفونت ها به دلیل ضعف سیستم ایمنی از عوارض این بیماری روماتیسمی هستند.

معاینه‌ی فیزیکی، آزمایش خون، عکس‌برداری با اشعه‌ی ایکس و گرفتن شرح حال از بیمار از روش های تشخیص روماتیسم مفصلی هستند.

روماتیسم مفصلی

روماتیسم مفصلی

علائم‌ روماتیسم مفصلی

  • درد و تورم مفاصل
  • خشكی‌ و سفتی مفاصل بخصوص در ابتدای روز
  • کاهش دامنه حرکتی مفاصل
  • اختلال در عملکرد طبیعی مفاصل
  • اختلالات مفصلی
  • بی اشتهایی
  • درگیری عروق و اعصاب پوست
  • درگیری چشم‌ و ریه‌
  • خستگی و کاهش سطح انرژی
  • تب خفیف
  • خشکی پوست، چشم ها و دهان
  • ندول های زیر پوستی
  • قرمزی‌، گرمی‌ و درد همگام‌ لمس‌ مفاصل درگیر
  • در یك‌ یا تمام‌ مفاصل‌ فعال‌ در دست‌، مچ‌ دست‌، آرنج‌، شانه‌، پا و مچ‌ پا

دلایل و عوامل‌ خطر روماتیسم مفصلی

  • سابقهٔ‌ خانوادگی‌ روماتیسم مفصلی یا سایر بیماریهای‌ خودایمنی
  • نقص دستگاه‌ خودایمنی‌
  • جنسیت (در زنان شایع تر است)
  • استرس
  • کشیدن سیگار
  • عوامل محیطی و شغلی مانند قرار گرفتن در معرض مواد سمی
  • افزایش سن
  • اضافه وزن

روش های درمان روماتیسم مفصلی

هدف از درمان روماتیسم مفصلی تخفیف علائم و جلوگیری از پیشرفت و بروز عوارض ناشی از آن است.

  • استراحت و کاهش سطح فعالیت و اجتناب از انجام فعالیت هایی که سبب خستگی شدید می شوند می تواند در کاهش درد و التهاب موثر باشد.
  • ورزش روزانه سبب حفظ تحرک و انعطاف پذیری مفاصل درگیر می شود.
  • تجویز داروهای ضد روماتیسمی مانند متوترکسات و سولفاسالازین.
  • تجویز داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن در کاهش درد و التهاب بصورت موقتی موثر است.
  • تجویز داروهای کورتیکواستروئیدی مانند پردنیزون برای کاهش درد و التهاب و تخفیف علائم.
  • فیزیوتراپی و تمرینات تقویتی نقش موثری در کاهش علائم و عوارض ناشی از روماتیسم مفصلی داشته و در بهبود کیفیت زندگی بیماران کمک کننده است.
    فیزیوتراپیست با تنظیم برنامه تمرینی مخصوص به تقویت مفاصل بیمار و کاهش مشکلات وی کمک می کند.
  • جراحی در صورت وارد شدن آسیب شدید به مفاصل و عدم کنترل بیماری با روش های ذکر شده انجام میگیرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *